Η ¨ΕΡΕΥΝΑ" ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΔΡΑΚΟΥΛΗ ΚΑΙ ΩΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

ΡΕΙΚΙ - ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ

«ΓΙΑΤΙ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΥΜΕ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ»

 Γιατί οφείλουμε να διδάσκουμε τα Αρχαία Ελληνικά στα παιδιά μας Γιατί αλήθεια διδάσκουμε τα αρχαία ελληνικά στα παιδιά που θέλουμε να μορφώσουμε, σε τόσο πολλές ώρες μάλιστα; Τρεις είναι οι κύριοι λόγοι που μας υποχρεώνουν να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να επικοινωνήσουν όσο γίνεται περισσότερο με τον αρχαίο κόσμο. Πρώτα απ’ όλα, γιατί είμαστε κι εμείς Έλληνες.
Από τον καιρό του Ομήρου ως σήμερα έχουν περάσει κάπου δυο χιλιάδες εφτακόσια χρόνια. Στους αιώνες που κύλησαν οι Έλληνες βρεθήκαμε συχνά στο απόγειο της δόξας, άλλοτε πάλι στα χείλια μιας καταστροφής ανεπανόρθωτης νικήσαμε και νικηθήκαμε αμέτρητες φορές∙ δοκιμάσαμε επιδρομές και σκλαβιές αλλάξαμε θρησκεία στους τελευταίους αιώνες η τεχνική επιστήμη μετασχημάτισε βασικά τη μορφή της ζωής μας∙ και όμως κρατηθήκαμε Έλληνες, με την ίδια γλώσσα‐φυσικά εξελιγμένη‐, με τα ίδια ιδανικά, τον ίδιο σε πολλά χαραχτήρα και με ένα πλήθος στοιχεία του πολιτισμού κληρονομημένα από τα προχριστιανικά χρόνια.

ΤΟ «ΘΕΙΟ ΔΡΑΜΑ» ΣΤΙΣ ΠΡΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ

Μια σπάνια μελέτη του Παναγή Λεκατσά όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Επιθεώρηση Τέχνης" το 1957 Η μελέτη που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο Μηνιαίο Περιοδικό Γραμμάτων και Τεχνών «Επιθεώρηση Τέχνης» το 1957. Από τις πρώτες σελίδες, ο αναγνώστης θα σχηματίσει αντίληψη της εξαιρετικής αυτής δουλειάς.

Ωστόσο, για τον δημιουργό της, αλλά και για το κλίμα της εποχής όπου παρουσιάστηκε η μελέτη, πιο αρμόδιος να μιλήσει είναι κάποιος που γνώρισε τον Λεκατσά, ο γλύπτης Διονύσης Γερολυμάτος. Θεωρήσαμε τιμή και υποχρέωσή μας να ανοίξουμε αυτή τη δημοσίευση με τα δικά του γλαφυρά λόγια.

«Πάνε πολλά χρόνια από τότε που πέρασα από τον παράδεισο της άγνοιας στην κόλαση της γνώσης

Και τα πόδια μου βουτηγμένα στην λάσπη από αίμα και χώμα, στην λάσπη της κατοχής και του εμφυλίου, βηματίζουν ακόμα στον λαβύρινθο εν αναμονή του Μινώταυρου. Από τότε σιγά σιγά άρχισαν τα μαύρα σύννεφα της καταιγίδας να μαζεύονται.

Η ΘΕΟΣΟΦΙΚΗ ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΔΡΑΚΟΥΛΗ

ΤΟ ΑΡΝΙ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ

ΙΘΑΚΗΣΙΟΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Παναγή Λεκατσά, Η ΨΥΧΗ, Πρόλογος - ευρετήριο: Χρίστος Αλεξίου. Εκδ. Καστανιώτη. Ο Παναγής Λεκατσάς (1911-1970), «γόνος πτωχής και πολυμελούς οικογενείας», κατά το σημείωμα βιογραφικού στο εξώφυλλο του βιβλίου, «έδειξε από μικρός έφεση για τα Γράμματα, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Αρχαιοελληνική και Ρωμαϊκή Ιστορία. Σπούδασε Νομικά, παρότι η επιστήμη αυτή ποτέ δεν τον συγκίνησε...». Καρπός των ενδιαφερόντων του (μεταξύ των άλλων), μια σειρά δοκιμιακών έργων (Το κάλεσμα της Θεονύμφης, Η Πολιτεία του Ήλιου, Η Μητριαρχία, Το Θείον Βρέφος, Διόνυσος, Η ψυχή), που κείνται στον διακλαδικό χώρο μεταξύ κλασικών σπουδών και εθνολογίας/ θρησκειολογίας.

Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΒΡΑΙΛΑΣ ΑΡΜΕΝΗΣ

Ο Πέτρος Βράιλας Αρμένης (1812 - 1884) ήταν Έλληνας φιλόσοφος και πολιτικός του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1812. Σπούδασε αρχικά στην Ιόνιο Ακαδημία. Από εκεί μετέβη στο Παρίσι, όπου ασχολήθηκε με την Φιλοσοφία. Μετά από πολυετείς σπουδές επέστρεψε στην πατρίδα του και διορίστηκε καθηγητής της Φιλοσοφίας στην Ιόνιο Ακαδημία. Λίγο μετά την μεταπολίτευση του 1862 αναδείχτηκε καθηγητής της Φιλοσοφίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Φίλιππο Ιωάννου, τον οποίο απάλλαξε η νέα κυβέρνηση επειδή τον θεωρούσε φιλοβασιλικό, αλλά δε δέχτηκε τη θέση.

Η ΙΘΑΚΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ!!

Η ΠΟΛΥΤΡΟΠΗ ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ

Ο Όμηρος αρχίζει την Οδύσσεια ως εξής:

«Άνδρα μοι έννεπε, Μούσα πολύτροπον,...»

«Μίλα μου, Μούσα, για τον άντρα τον πολυμήχανο,...»

Με το επίθετο πολύτροπος, πολυμήχανος, μας παρουσιάζει ο ποιητής το κυριότερο χαρακτηριστικό του Οδυσσέα, την πνευματική του ευστροφία και το εφευρετικό μυαλό του. Με τις ιδιότητες αυτές αντιμετώπιζε της κρίσιμες στιγμές και υπερνικούσε τα εμπόδια που συναντούσε.

Η ΑΡΜΟΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

«Σπουδαιότατη λειτουργία της διάνοιας είναι η διαίσθηση, η οποία είναι περισσότερο ιδιότητα της γυναικείας φύσεως. η διαίσθηση της ανδρικής διάνοιας είναι πολύ αμυδρότερη. Η γυναικεία διάνοια κατέχει κάποια χαρακτηριστική ιδιότητα να βλέπει τις πραγματικότητες του αόρατου κόσμου. Η ανδρική διάνοια κατέχει κάποια χαρακτηριστική ιδιότητα να δρα επί των πραγματικοτήτων του ορατού κόσμου. Ο ορατός κόσμος και ο αόρατος είναι σαν το δένδρο και οι ρίζες του. οι πραγματικότητες του ορατού κόσμου είναι σαν οι σκιές στην αυλαία του θεάτρου που φωτίζεται από μέσα. Πίσω από την αυλαία οι ηθοποιοί είναι σαν τα όντα του αόρατου κόσμου και ρίχνουν στην αυλαία τις σκιές τους τις οποίες βλέπουμε. 

Η «ΕΡΕΥΝΑ», ΣΥΓΓΡΑΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΛΑΤΩΝΑ ΔΡΑΚΟΥΛΗ

Σπανίας φιλοκαλίας αγγελία εκυκλοφόρησε χθες κατ’ αυτάς Ελληνο-Αγγλιστί και μετά προκλητικών στοιχείων τετυπωμένη, ευθύς εξ αρχής διαθέτουσα ευμενώς το πρώτον επ’ αυτής βλέμμα. Η «Έρευνα». Αυτός είνε ο τίτλος της αγγελίας. Τι δ’ εστί Έρευνα; Σύγγραμα μηνιαίως εκδοθησόμενον εξ Οξφόρδη της Αγγλίας, υπό του κρατίστου Έλληνος κοινωνιολόγου, και συγγραφέως κ. Πλάτωνος Δρακούλη, του και συμπολίτου ημών. Αρκεί νομίζομεν το όνομα, όπως εκτιμηθή το πράγμα. Ο Πλάτων Δρακούλης απολαύει τοιαύτης φήμης ανά την Ευρώπην, ώστε δύναται έκαστος να κρίνη τι είδος έσται το μηνιαίον σύγγραμμα, το οποίον ανέλαβε να εκδώση, όπως «διαφωτίζη περί των Ανατολικών πραγμάτων τους εν τη Δύσει και περί των δυτικών προόδων τους εν τη Ανατολή».

ΠΛΑΤΩΝ ΔΡΑΚΟΥΛΗΣ: ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΟΣ, ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

Αν επιχειρήσει κανείς να αναλύσει την φιλοσοφική, επιστημονική και πολιτική συγκρότηση του Πλάτων Δρακούλη θα εκπλαγεί. Διότι θα ανακαλύψει ένα πραγματικό φαινόμενο, άνδρα με ευρύτητα σκέψης και κατάρτισης. Ήταν ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος, με βαθιά ελληνική παιδεία και σκέψη αλλά και εθνική συνείδηση. Ταυτόχρονα ήταν ένας ευαίσθητος ανθρωπιστής και κοινωνιστής, αλλά και ένας πρωτοπόρος φυσιολάτρης και φίλος της φυσικής διατροφής.

Σ’ όλα τα παραπάνω υπήρξε πρωτοπόρος. Άνοιξε δρόμους τους οποίους ο ίδιος πρώτος ακολούθησε. Ήταν οραματιστής αλλά και ένας πραγματιστής.

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΠΡΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

Στην ελληνική βιβλιογραφία, πρωτοπόρος της συγκριτικής αυτής θρησκειολογικής μελέτης είναι ο Παναγής Λεκατσάς (1911-1970). Ήδη από τη δεκαετία του 1930, με το εξαιρετικά εκτεταμένο έργο του, εκτός από τη συνολικότερη συμβολή του στην αρχαιογνωσία, άνοιξε νέους δρόμους στις επιστήμες της εθνολογίας και της θρησκειολογίας, που πραγματοποιούσαν τότε τα πρώτα τους βήματα. Ο Λεκατσάς μελετά συγκριτικά τον μύθο που αναφέρεται στον θάνατο και την ανάσταση του “πάσχοντος θεού” στις προχριστιανικές θρησκείες της Ανατολικής Μεσογείου. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, παρά τις ιδιομορφίες και τις ιδιαιτερότητες, το θείον δράμα βρίσκεται στην καρδιά όλων των θρησκειών της Ανατολικής Μεσογείου, και στη συνέχεια κληρονομείται στον χριστιανισμό, με τη σταυρική θυσία και την Ανάσταση.

«ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ» ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΗ ΛΕΚΑΤΣΑ

Τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του Παναγή Λεκατσά (Ιθάκη 1911- Αθήνα 1970), ο πολυμαθής και πολυγράφος Κύπριος λόγιος Κώστας Κύρρης, (Λάπηθος 1927-Λευκωσία 2009), ο οποίος επί σειρά ετών, αργότερα, διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Κύπρου, ανέσυρε από τα χαρτιά του και δημοσίευσε, στο περιοδικό Κυπριακός Λόγος, ένα κείμενο του Παναγή Λεκατσά με τίτλο: «Γύρω από την Τέχνη. Ανέκδοτο κείμενο του Παναγή Λεκατσά». Σύμφωνα με τον Κώστα Κύρρη, το κείμενο γράφτηκε κατά την περίοδο 1946-1947.[1] 

Μια ομάδα τότε φοιτητών, φανατικών για γράμματα, διδασκόταν από τον Λεκατσά και το  κείμενο αυτό διανεμήθηκε στους μαθητές του ως μέρος των παραδόσεών του. 

Η ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΛ. ΔΡΑΚΟΥΛΗΣ

Το 1915 κυκλοφόρησε στην Αθήνα η μπροσούρα του Ιθακήσιου Πλάτωνα Δρακούλη (1858-1942)1  Η Ελλάς, τα βαλκανικά κράτη και η ομοσπονδιακή λύσις.2 Το κείμενο αυτό, γραμμένο από το συγγραφέα του στα αγγλικά τον Ιανουάριο του 1915 στην Οξφόρδη, όπου τότε διέμενε, πρωτοδημοσιεύθηκε το Φεβρουάριο του ίδιου έτους στο αγγλικό περιοδικό The Asiatic Review,3 απ’ όπου ο Πρόδρομος  Γιαννάς, ομοϊδεάτης  του Δρακούλη στο Λονδίνο, το μετέφρασε,  κατά προτροπή προφανώς του τελευταίου, στα ελληνικά κρίνοντας ότι ενδιαφέρει άμεσα τους Έλληνες, όπως και τους υπόλοιπους βαλκανικούς λαούς, και ο «Σύνδεσμος των Εργατικών Τάξεων της Ελλάδος» (ΣΤΕΤ), δημιούργημα του Δρακούλη,4  ανέλαβε την έκδοσή του.

Ο ΠΡΙΓΚΙΨ Π. ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Η ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΝΑΓΗΣ ΛΕΚΑΤΣΑΣ

ΠΑΝΑΓΗΣ ΛΕΚΑΤΣΑΣ: Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Κορυφαίος ελληνιστής, διανοητής και συγγραφέας. Με το πρωτοποριακό έργο του έγινε ο θεμελιωτής δύο νέων επιστημών στην Ελλάδα: της εθνολογίας και της συγκριτικής θρησκειολογίας.

Ο Παναγής Λεκατσάς γεννήθηκε το 1911 στα Καλύβια του Σταυρού Ιθάκης και ήταν το πρώτο από τα πέντε παιδιά του Γεωργίου και της Μαριγώς Λεκατσά. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά από πολύ νωρίς στράφηκε στην αρχαία ελληνική φιλολογία και στη συνέχεια ασχολήθηκε με την κοινωνική ανθρωπολογία και τη θρησκειολογία.